వ్యాసకర్త: Nagini Kandala **************** ఏ రచన అయినా పాఠకుల మనసు వరకూ వెళ్ళాలంటే అది రచయిత మనసులోంచి వచ్చి ఉండాలి. అక్షరాల్లో అణువణువునా ధ్వనించే నిజాయితీ కంటే చదివివేవాళ్ళని కట్టిపడేసే ఆకర్షణీయమైన విషయం ఏముంటుంది! దేన్నైనా మంచి రైట్ అప్ అనడానికి నా వరకూ ఆ నిజాయితీ ప్రధానార్హత. ఒక్కోసారి రచన క్వాలిటీని నిర్దేశించే అంశాలైన భాష, వ్యాకరణం లాంటివి కూడా ఆ నిజాయితీ ముందు కేవలం [...]
ఒక ఆరేడు వారాల క్రితం మా యూనివర్సిటీ లైబ్రరీలో ఉన్న కాఫీ షాపుకి వెళ్ళి “లీజర్ కలెక్షన్” గది మీదుగా తిరిగి వస్తూండగా రోబో బొమ్మతో “Take us to your chief and other stories” అన్న టైటిల్ తో ఉన్న ఈ పుస్తకం కనబడ్డది. రచయిత పేరు Drew Hayden Taylor -అదే చూడ్డం తొలిసారి నాకు. సరే, ఆ బొమ్మ కి ఆ టైటిల్ ఏంటి అన్న కుతూహలం కొద్దీ అట్ట వెనుక […]
వ్యాసకర్త: Nagini Kandala ***************** ‘A Horse Walks Into a Bar‘ అనే టైటిల్ చూసి పుస్తకం చదవడం మొదలుపెట్టిన రెండోరోజే దీనికి MBI అవార్డు వచ్చిందని తెలిసి,పూర్తి చెయ్యాలి అని ఉత్సాహంగా కూర్చుని చదివాను..”fifty-seven years ago today the world became a slightly worse place to live in” అంటూ ఇజ్రాయెల్ కు చెందిన 57 ఏళ్ళ stand-up ఆర్టిస్ట్ అయిన Dovaleh G (Dovaleh  Greenstein) తన కథను […]
చిన్నప్పుడు “హరి కథా పితామహుడు” ఆదిభట్ల నారాయణ దాసు అని చదువుకున్నాము స్కూల్లో. “నా యెఱుక” అన్న పుస్తకం ఒకటి ఉందని కూడా అప్పట్నుండీ తెలుసు గానీ, అసలా పుస్తకం ఏమిటి? అసలాయన గొప్పతనం ఏమిటి? అన్నది నాకు ఇప్పటిదాకా తెలియదు. ఈమధ్య ఈ పుస్తకం మా తమ్ముడి దగ్గర కనబడ్డంతో చదివాను. పుస్తకం గురించి ఓ నాలుగు వాక్యాలు: పుస్తకం దాసు గారి స్వీయచరిత్ర. తెలుగులో మొదటి ఆత్మకథ [...]
వ్యాసకర్త: సాయి పీ. వీ. యస్.          ***************** పుస్తకం నెట్ 19380 పేజీలో సౌమ్యగారు డిటెక్టివ్ నవలల గురించి  రాస్తూ అడిగిన ప్రశ్న పరంపర: డిటెక్టివులు, సీక్రెట్ ఏజెంట్లు, వగైరాలు ప్రధాన పాత్రలుగా గల నవలల్లో ఎంతసేపూ వారి గురించి, వారు పరిశొధించే కేసుల గురించి,  వారి వింత వింత అలవాట్ల గురించి, వారి  idiosyncrasy ల గురించి హోరెత్తించటం కాక ఈ ప్రధాన పాత్రల స్వంత/వ్యక్తి గత జీవితాల గురించి; [...]
విశ్వనాథ గారివి ఇదివరలో నవలలు కొన్ని, ఆత్మకథాత్మక వ్యాసాలు/ఇంటర్వ్యూలు చదివాను కానీ, కథలెప్పుడూ చదవలేదు – “జీవుని ఇష్టం”, “ఉరి” తప్ప. అనుకోకుండా ఈమధ్యనే చదివాను. వాటిని గురించి నాకు తోచిన నోట్సు ఇక్కడ రాసుకుంటున్నాను. అభిమానులకి, అనభిమానులకి: ఇది సమీక్షో, భావజాలం తాలూకా పరామర్శో కాదు. ఈ పుస్తకంలో విశ్వనాథ 1923 నుండి 1960 మధ్య కాలంలో రాసిన 31 కథలు ఉన్నాయి. ప్రతి కథకీ [...]
ఎ . కె . ప్రభాకర్ ( మాతృక లో ప్రతినెలా బమ్మిడి జగదీశ్వర రావు రాసిన కతలు వెతలు ‘రణస్థలి’  సంపుటికి ముందుమాట ) కవులేం చేస్తారు ? …  రచయితలారా మీరెటువైపు ? … ప్రశ్నలు పాతవే . కానీ కాలం పురుటి నొప్పులు పడ్డ ప్రతి రక్తసిక్త చారిత్రిక సందర్భంలోనూ మట్టి పొరల్ని చీల్చుకొని యీ ప్రశ్నలు మొలుస్తూనే వున్నాయి. ఇటీవల యివి మనల్నిమరి మరీ తొలుస్తున్నాయ్. అఖ్లాక్ హననోదంతం  కావొచ్చు [...]
అసలు 'చూడటం' మొదలుపెడితే 'కనబడటం' మొదలై అది అనంతంగా మనం చచ్చేదాకా మన కన్నే మనకు బోలెడు చెబుతుంది. అసలు ముందస్తుగా కళాత్మకమైనవాటిని, కళాఖండాలని, తరచుగా విరివిగా చూడటం అలవాటయితే సామాన్యులనే అసమాన్యులకి 'కళ' వీలయినంత దగ్గరవుతుంది - అంటూ ఈ సంచిక నుంచి చిత్రకళను పరిచయం చేస్తూ చిత్రకారుడు, కళావిమర్శకుడు అయిన తల్లావజ్ఝుల శివాజీ కళకాలమ్; సహజమైన బంధాన్ని సంకెళ్లతో [...]
మనుషులుగా మనం సంగీతం వినటం, చిత్రశిల్పాలు చూడటం, మంచి పుస్తకాలు చదవటం - ఒక సంస్కారం, సంస్కృతీ అని మనకు మనమే చెప్పుకోనిదే కళ గురించి మాట్లాడుకోవటం నిరర్థకం. ఇందుకే నోటికి వేమన, సుమతీ శతకాలు గడగడా వచ్చినట్టే కంటికి చిత్ర శిల్ప కళాఖండాలను చకచకా అప్పగించేట్టు చూడటం, చూపించటం అత్యవసర ప్రాథమిక చర్య, చికిత్స.
"హెచ్-508, ఎందుకు ఈ ప్రశ్నలన్నీ వేస్తున్నావ్? యూ నో యువర్ రెస్పాన్సిబిలిటీస్, యెస్? హ్యూమన్స్ చాలా తక్కువగా ఉన్నాం. మనందరం మరింత ఎఫిషియెంట్‌గా ఉండకపోతే ఏమవుతుందో నీకు తెలుసు కదా. అందువల్లనే కదా చాలా అన్‌నెసెసరీ ఎమోషన్స్ రెగ్యులేట్ చేస్తున్నాం గ్రోత్ ఛాంబర్స్‌లో పెరిగేప్పుడే. ఐ నో, అందరు హ్యూమన్స్ ఒకేలా రెస్పాండ్ కారు వాటికి. ఇఫ్ యూ నీడ్, ఐ కెన్ సెండ్ యూ టు.."
ఒక శిల్పాన్ని నిర్మించడమంటే, మనిషి ముక్కు చెవులు తెలిసేట్టు ఎదో చెక్కుకుంటూ పోవడం కాదు. మనసుపెట్టి చూసేవారికి అందులోని ప్రతి వంపులోనూ విశిష్టత కనిపించాలి. ఆ కూర్పులో గొప్ప సౌష్ఠవం తొణికిసలాడాలి. మనసుపెట్టి చూసేవారికి అందులోని ప్రతి వంపులోనూ విశిష్టత కనిపించాలి. ఆ కూర్పులో గొప్ప సౌష్ఠవం తొణికిసలాడాలి. పద్యమైనా అంతే!
మేమూ పిల్లలలమే ఒకప్పుడు మాకూ సమయం తెలియని కాలం ఉండేది లోకం తెలియని నవ్వులు ఉండేవి తడిసిన చెంపలు తుడిచే చేతులు ఉండేవి
తన నైట్‌డ్రెస్ ఆ చిన్న వెలుతురులో మరింత పలచగా ఉన్నట్టు కనిపించింది. విరబోసుకున్న తన జుట్టు నుండి వెచ్చదనం, వొంటినుండి వస్తున్న వాసన నాకు కొత్తగా ఉండింది. నా వేళ్ళు తనలోని ఏదో ఒక భాగాన్ని తాకగలిగేంత దగ్గరగా నిల్చునుండింది. తననే చూస్తున్న నన్ను చూసి చూపుడు వేలు పెదవులపై శిలువలా పెట్టి సైగ చేస్తూ మెల్లగా నడిచి తలుపు తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది.
మంగళవారమో, బుధవారమో సాయంత్రం మా పిల్లలు ఆడుతూ ఆ దీగుడు తలుపు తెరిచారు. అందులో రెండు అరలీటర్ పేకెట్లు కనబడినై, జున్నయిపోయి! అంటే, యాదయ్య ఆదివారం నాడు మాకు పాలు వద్దని చెప్పిన విషయం మరిచిపోయి వుంటాడు కాబట్టి వేశాడు. పైగా ఖర్మకొద్దీ ఆ రోజున ఓనరంకుల్ గేటు తీయకముందే వచ్చివుంటాడు. లేదంటే, మా ఓనర్ వాళ్లయినా చెప్పివుండేవాళ్లు.
మిగతా భాషలతో పోలిస్తే తెలుగు సినిమాలు హాస్యానికిచ్చిన ప్రాధాన్యత మరెక్కడా కనపడదు. ఆ మధ్య ఇండియా టుడే పత్రిక ప్రతి పరిశ్రమని సర్వే చేసి ఇప్పటి వరకూ మీ భాషలో వచ్చిన అతి గొప్ప చిత్రం ఏమిటని అడిగితే, తెలుగులో మాయాబజార్ సినిమాకి ఎక్కువ ఓట్లు పడ్డాయి (మల్లీశ్వరి, శంకరాభరణం, మేఘ సందేశం, తదితరాలు ఉండగానే).
మబ్బులన్నీ చెదిరిపోతే సంచి కోసి జల్లినారో మినుకుమినుకు తారలేవో
అలా కాలిఫోర్నియాకు పోవడం బాగా కలిసొచ్చింది ఇద్దరికీ. ఇద్దరికీ ఉద్యోగాలు వెంటవెంటనే దొరికేయి. జీతం ఆరెంకెల్లోకి, హెచ్-1 వీసా గ్రీన్ కార్డులోకి, గ్రీన్ కార్డు సిటిజన్‌షిప్ గానూ మారితే, రెండు కార్లు, అయిదు బెడ్రూముల ఇల్లు, ఇద్దరు పిల్లలూ ఒకదాని మీద ఒకటి వచ్చి చేరేయి. రెండేళ్ళకోసారి వర్ష మొగుడితోటీ పిల్లల్తోటీ ఇండియా వచ్చి వెళ్తోంది.
తమ భావజాలాన్ని వ్యతిరేకించేవారిపై రకరకాల ముద్రలు వేయడంతో సహా; విభజనపూర్వకమైన సాంప్రదాయిక భాష, వ్యక్తీకరణ సహస్రాధిక ప్రమాణంలో బలం పుంజుకోవడం నేటి మన దైనందిన అనుభవం. ఉదాహరణల కోసం గాలించవలసిన అవసరమే లేదు. వేయిపడగల సాంప్రదాయిక సమాజ పునరుత్థానానికి ఇది మరో ప్రత్యక్షసాక్ష్యం.
ఒకటొకటిగా నిటారుగా నిలబడ్డ అంతస్తుల వరుసలకు అందకుండా ఆకాశం కనిపించని ఎత్తుకు ఎగిరిపోయింది! పచ్చదనంతో దోబూచులాడే కువకువలన్నీ ఎటో వలస పోయాయి పాకలో పశువులు నెమరేయటం మరిచిపోయాయి.
గీత గీసే ముందూ రంగులద్దేముందూ ఒకింత పరికించుకో ఆకసానికి ఆకుపచ్చనీ గడ్డిపరకకు నీలాన్నీ అద్దకు నవ్వుకూ కన్నీటికీ ప్రతి రంగుకూ ఓ భాష వుంటుంది కొంచెం గమనించుకో
మీ అమ్మాయి, పెద్దది కాబోలు, బిందెతో నీళ్ళు తీసుకొస్తోంది. వెనకాల అబ్బాయి రాగిచెంబుతో నీళ్ళు తెస్తున్నాడు. వీళ్ళ వెనుక మీ చంటిది ఎఱ్ఱటి లక్క పిడత నిండా నీళ్ళుపోసి తలమీద పెట్టుకుని రెండు చేతులూ పైకెత్తి అతి పొందికగా, ఒక్క చుక్క నీళ్లు పడిపోకుండా తీసుకొస్తోంది. నేను పలకరిస్తే ఆ ఆరిందా అంటూందీ... 'బాంది... ఎవలింట్లో నీల్లు వాల్లు తెచ్చుకోలూ?'
మెయిన్‌ స్ట్రీమ్‌ తెలుగు సాహిత్యంలో ఉన్నట్టే యాత్రాసాహిత్యంలోనూ అనేకానేక ధోరణులు ఉన్నాయి. అక్కడ పాపులర్‌ సాహిత్యం ఉన్నట్టే ఇక్కడా కాస్తంత సమాచారం దట్టించిన కాలక్షేపం ట్రావెలాగ్స్‌ ఉన్నాయి. అక్కడ సమాజ హితం కోసం తపించే సాహిత్యమున్నట్టే ఇక్కడా అనుభూతీ అనుభవాలూ మానవ సంబంధాలూ ప్రధానంగా సాగే యాత్రా రచనలు ఉన్నాయి.
“నీదేకాదు. నీలాంటి చాలామందే ఉన్నారు మరి. నేనింతకు ముందే చెప్పాను గదా! ఇప్పుడిక ఏమీ చేయలేం! అయిదేళ్ళు ఆగాల్సిందే. తప్పదు. అప్పుడు గెలువు నువ్వు! ఇంతకింత గెలువు! గుర్తుంచుకో! మంచిముక్కపై పందెం కట్టు! నాకు చాలా పనులున్నాయి. నేను అందరినీ హెచ్చరించాలి!” బనీను మేధావి వేగంగా వెళ్ళిపోయాడు.
ఎండా కాలం మా మద్దులేటి వాగు పక్కన చిన్ని చేతులతో ఇసుక తవ్వి తీసిన చెలిమ లోంచి కడవ లోనికి లోటా లోటా తోడుకున్న చల్లని నీళ్లలో ఒకే ఒక్క లోటా చాలు మరి అరవయ్యేళ్లు బతికేస్తాను జీవనదినై
జ్యోతి మాసపత్రికలో 1970లలో పదబంధప్రహేళిక అన్న పేరుతో శ్రీశ్రీ గడి నిర్వహించారు. ఈమాట పాఠకుల కోసం ఆ గడులు తిరిగి ధారావాహికగా ప్రచురిస్తున్నాం.
పేజీ :    తరువాత >  

తాజా వ్యాఖ్యలు తొలి కాయితం Kinige
Custom Search
జల్లెడ గురించి సహాయం

నా ఇష్టాలకు కలుపు | ©2008 జల్లెడ.కామ్ | అభిరుచులు