పగలంతా కాలం నదిలో దృశ్యాలు, ముఖాలు, ఉద్వేగవలయాలు ప్రవహించిపోతాయి  నది ఒడ్డున చెట్టులా నిలిచి నదిమీద వల విసిరినట్టు నా చూపుల్ని విసిరి జీవనసారాన్ని సేకరించుకొంటాను. సాయంత్రమవుతుంది  నా రోజులపత్రాలు సాయంత్రంలాగే  రంగులుమారి చీకటిలో రాలిపోతాయి  మరొకరోజుని రాల్చుకొన్న చెట్టునయి చీకటితో నల్లబడిన కాలం నదిలో నా ప్రతిబింబం జాడ వెదకబోతాను చెట్టూ, నదీ, [...]

1ఈ మధ్యాహ్నం తొందరేంలేనట్టు నిదానంగా విస్తరిస్తున్న నీడల్నిచూస్తున్నపుడు   దయాగుణమేదో కవిత్వంలా మెలమెల్లగా కనులు విప్పుతోంది     నిద్రచాలని రాత్రిలోంచి ఈదుకొంటూ వచ్చిఇవాళ్టి దృశ్యరాశిలో తొలిభాగమంతా ఆలోచనలలో పొగొట్టుకొన్న నన్ను   ఈ మధ్యాహ్నపు నీడ స్నేహితుడిలా పరిశీలించింది  2పగలొకటే చాలనీ, రాత్రికి లోకంతో పనేముందనీ పోరాటం జీవితమనీ, శాంతికి చోటులేదనీ [...]

1వాళ్ళని చూస్తూనే ఉన్నాను నా బాల్యంనుండీవాళ్ళ సమీపంలో నేను పసివాడినవుతానుకలలుమేల్కొన్న యువకుడినవుతానునిండైన నదిలాంటి పూర్ణమానవుడి నవుతాను నా అంతట నేనే అవుతున్నానావాళ్ళు నన్నేమైనా చేస్తున్నారా అని ఆశ్చర్యం వాళ్ళని చూడటమెపుడూ ఆశ్చర్యంగానే ఉంటుంది నేనీ మట్టి మనిషినైనట్టూవాళ్ళు ఏ కాంతినుండో ఇలా వచ్చినట్టూ లేదూ, ఇది వాళ్ళ కాంతిలోకమైనట్టూనేను ఏ చీకటినుండో [...]

ఒక్కొక్క తలుపూ మూస్తూ తెరలుతెరలుగా చీకటిని ఆహ్వానించానుఇపుడు పదేపదే రాబందులా నామీద వాలుతున్న దు:ఖాన్ని చూస్తున్నానుచీకటిలాంటి దు:ఖాన్ని మృదువుగా, ప్రశాంతంగా తాకుతున్నానుదు:ఖమంటే ఏమిటో తెలీదు, లోకంలో దు:ఖం ఎందుకుందో తెలీదు మూసిన గదిలోకి చీకటీ,మూసుకొన్న హృదయంలోకి దు:ఖమూ ఎలా చేరుతాయో తెలీదుపాలపుంతల మధ్య పరుచుకొన్న చీకటిలావెలుతురుకిరణాలని పీల్చుకొనే [...]

'ప్రసాద్ గారి హైకూలని చదివాక కలిగే ఊరటా, ఆహ్లాద భావనా, జాగృతమైనట్లనిపించే సంవేదనాశీలతా అనుభవైకవేద్యాలు. నా ప్రయాణాల్లో, ప్రవాసాల్లో, ఈ హైకూ సంపుటాలను నా దగ్గర ఉంచుకునే వాణ్ణి నేను. ఓ ఒంటరి రాత్రి తటాలున ఏదో ఓ పేజీ తెరిచి, హృదయాన్ని తాకే హైకూలను ఒకటో రెండో చదివి, నిశ్చలత్వాన్నో, సన్నని కదలికనో, ఓ సున్నితమైన స్పందననో అనుభూతిలోకి తెచ్చుకోవటం ఎంత బావుంటుందో!' ~ [...]

1 జీవితం తననెందుకు కన్నదని అతనాలోచించాడు మరొకరి శ్వాసమీద బ్రతికేందుకు తానొక నీడనికాదనీ      ఈ ఉదయం తాజాగా మొలకెత్తిన బంగారుకిరణాన్ననీ అనిపించిందతనికి     కిరణాలు వాటంతట అవి పుడతాయనీ  పుట్టించేవేవైనా నీడలై మిగులుతాయనీ  తన నమ్మకాలు చేరలేని లోలోపలి స్వచ్చతలో మెరిసింది          2 తనని తనలాగే  దు:ఖించమనీ, నవ్వమనీ, కోపించమనీ, శపించమనీ, దీవించమనీ    జీవితం అతన్ని [...]

1ఒక సాయంత్రానికి ముందుఇద్దరు వృద్దులతో గడిపాను కాసిని నిముషాలుమా చుట్టూ జీవనవైభవం ప్రదర్శిస్తున్న దృశ్యమాన ప్రపంచంకరుగుతున్న క్షణాలతో పాటువాళ్ళ వెనుకగా నేనూ వృద్దుడినవుతున్న లీలామాత్రపు స్పృహవాళ్ళ మాటలు వింటున్నానుకనులకి సరిగా కనిపించటం లేదు, చెవులకి వినిపించటం లేదుఆకలి లేదు, నిద్ర రావటం లేదుజీవితాన్ని అనుభవించటం తెలియకుండానే జీవితోత్సాహం [...]

కల అనుకొందాం కాసేపు ఈ సృష్టిని అద్దంలో కనిపించే నగరం అనుకొందాం పీడకలనుండి మెలకువలోకి ఉలిక్కిపడినట్టు జీవితంనుండి చిరంతన శాంతిలోకి ఉలిక్కిపడి మేలుకొందాం ఏమీ తోచని పిల్లవాడు చిత్తుకాగితంనిండా పిచ్చిగీతలు చుడుతున్నట్టు మొదలూ, చివరా లేని  సమస్యలచుట్టూ ఆలోచనలు చుడుతున్నాం కాగితాన్ని వదిలి ఆడుకోవటంలోకీ ఆలోచనల్ని వదిలి శాంతిలోకీ వెళ్లివద్దాం కాసేపలా [...]

'నేనే ఈ క్షణం ' నా ఐదవ కవిత్వసంపుటి. నా మొదటి వచనకవిత్వం ఆరాధన . ఆ తరువాత రాసిన మూడు హైకూ సంపుటాలకీ తరువాత వచ్చిన వచనకవిత్వం ఇది. నా మూడు హైకూ సంపుటాలలోనూ హైకూ అభివ్యక్తిలో ఒక క్రమపరిణామం కనిపించినట్టుగానే, నా వచన కవితాభివ్యక్తిలోనూ సంపుటి నుండి సంపుటికి పరిణామం కనిపిస్తుంది. నా అభివ్యక్తిలో వస్తున్న మార్పులను రెండేళ్ళ క్రితం వచ్చిన ఆకాశం లోనూ, ఇప్పుడు రాస్తున్న [...]

ఫేస్‌బుక్‌లో కవిమిత్రులు యాకూబ్ నిర్వహణలో కవిసంగమమనే ఒక గ్రూప్ నడుస్తున్నట్టు వెబ్ ప్రపంచంలోని చాలామంది సాహిత్యమిత్రులకు తెలుసనుకొంటాను. అక్కడ నేను కూడా చాలాకాలంగా నా కవిత్వమూ, కవిత్వం గురించీ, మంచికవిత్వం రాయటంగురించీ నాకు తోచిన మాటలూ కవులూ, సాహిత్యమిత్రులతో పంచుకోవటం జరుగుతూ ఉంది. వేయికిపైగా సభ్యులతో పదుల సంఖ్యలో కొత్తా, పాతా కవుల కవిత్వాలతో నిత్యం కొత్త [...]

1. ప్రేమించానని పదేపదే చెప్పకు  మాటల్ని మాత్రమే జీవించటం నుండి వాటి మధ్య మేలుకొనే మౌనాన్ని జీవించటంలోకి వెళ్ళినపుడు ప్రేమ ఒక పదం కాదని తెలుస్తుంది  రెండు జీవితాలు దేవాలయం వంటి ఒకే మౌనం లోకి ప్రవేశించటం ప్రేమ 2. ప్రేమించమని పదేపదే అడగకు తారకలు కాంతిని వెదజల్లినట్లు  ప్రేమించటమే ఉంటుంది, ప్రేమించబడటం ఉండదు ప్రేమించటమంటే  లోపల వెలితి ఉందని భ్రమపడటం [...]

1 వెలుతురు కిరణాలని పూలరేకులుగా మలిచి ఏ నీడలకీ వాడిపోకుండా అరచేతులలో కాపాడుకొన్నట్లు ఆమెని పెంచారు ఆ అమాయక  ప్రేమికులు ఆమె తల్లిదండ్రులు మెరిసే కత్తిమొనకీ, మంచుబిందువుకీ భేదం తెలియని ఆమె భ్రమలు చూపిన చీకటిస్వర్గంలోకి తటాలున జారిపోయింది   ఆమె తలిదండ్రులని చూసాను అప్పటినుండీ చూస్తూనే ఉన్నాను కాంతిలేని చూపులూ, ఉత్సవంలేని నవ్వులూ ఎవరితో ఏమి [...]

స్త్రీ మగవాడితో సమానం కావటమేమిటి, వినటానికే బాగోలేదుస్త్రీ అంటే కవిత్వం, సంగీతం, రంగులస్వప్నాల చిత్రకళస్త్రీ అంటే నాట్యం, రాయిలో ఒదిగిన కోమలరేఖల శిల్పం  స్త్రీ అంటే ఉదయాస్తమయాల్లో ఆకాశంలో సూర్యుడు చూపించే ఊహల్లోపలి ప్రపంచాలుస్త్రీ అంటే వెన్నెల కాయటం, రుతువులు మారటం, కాలం మృదువుగా కరిగిపోవటం స్త్రీ అంటే దయగా పూలు పూయటం, అవి దయగా వికసించటం, దయగా రాలిపోవటంస్త్రీ [...]

1.గదినిండా చీకటీ, నిశ్శబ్దం, దు:ఖం నిండివున్నాయిదు:ఖమైనా, నిశ్శబ్దమైనా, చీకటైనానిండుదనం ఒక అందం, ఆనందమనిజీవితాన్ని శ్రద్ధగా గమనించి తెలుసుకొన్నానుపూలు తమ రేకుల్ని గుండ్రంగా విప్పుకొనిపూర్ణవలయం ఒక అందమని నిత్యం బొధిస్తాయినదిలాంటి చల్లని, మృదువైన దు:ఖం లోకిప్రశాంతంగా ప్రవేశిస్తున్నానుఇక ఏదీ లేదువలయాలు వలయాలుగాచీకటి మినహా, దు:ఖం మినహా, నిశ్శబ్దం మినహాకానీ, [...]

చిన్నపుడు పారదర్శకమైన గాజుగోళీలో రంగురంగుల ప్రపంచాలని చూసినపుడు గోళీలోకి వెళ్లిపోయి ఆ రంగుల్ని తాకితే బావుండుననిపించేది  ఎటునుంచీ లోపలికివెళ్ళే వీలులేని నున్నని గాజువలయం మీదనుండి నా కల జారిపోతూ ఉండేది గోళీలో రంగులూ, గోళీ వెలుపల నేనూ మా మధ్యన స్వచ్చమైన దిగులుతో మెరిసే క్షణాలూ   ఒక గుర్తులేని ఉదయం గోళీలు నా బాల్యాన్ని వెంటబెట్టుకొని చిరునామా

'ఆరాధన ' నా మొదటి వచన కవితా సంపుటి. నా మొదటి ఇరవైలలో (1986-89) రాసుకొన్న కవిత్వం ఇది. తొలికవిత్వ రచనోత్సాహమూ, శ్రీశ్రీ ప్రభావమూ దాటి, చలం అక్షరాల్లో టాగోర్ నీ, శ్రీ రమణ మహర్షినీ చదువుకొని నా అంతరంగంలోకి ప్రయాణిస్తూ రాసుకొన్న అక్షరాలివి. ఇంతకు ముందు కూడా చెప్పినట్టు, చలం శ్రీ రమణ మహర్షి గురించి రాసిన 'భగవాన్ స్మృతులు ' చదువుకోవటం నా అంతరంగ జీవితంలో పెనుమార్పుకి మొదలు. ఈ [...]

పదాలు చాలా అల్పమైనవి. జీవితం చాలా సంపన్నమైనది. జీవితం చాలా విశాలం. పదాలు చాలా ఇరుకు. ఊరికే 'ఈ సమయాన్ని ' అనుభూతించి చూడు; దీని అనంతత్వమూ, అద్భుతమైన సౌందర్యమూ, ఔన్నత్యమూ, దీని అగాధమైన నిశ్శబ్దమూ, గానమూ దర్శించగలుగుతావు. హృదయం స్పందిస్తోంది. దీని ఉనికిపై పూలజల్లు కురుస్తోంది. ఈ విశ్వమంతా కవితామయం. ఇది ఎప్పటికీ కవిత్వమే, ఉత్త వచనంకాదు. నీకు కనులుంటే, సున్నితత్వముంటే [...]

రంగులెపుడు తొలిసారి పరిచయమయ్యాయో జ్ఞాపకముందాచిననాటి బొమ్మలమీదనో, మేఘాలమీదనో, అమ్మ చీరలమీదనో, పూలమీదనోరంగులెలా తొలిసారి ఆశ్చర్యపరిచాయో నిద్రాణంగానైనా కలలు మిగిలాయా పసుపూ, ఎరుపూ, నీలం, వాటితో తెలుపూ, నలుపుల వేల ఆటలుఒక్కోపేరుతో అలవాటుపడిపోవటానికి ముందు ఏ రహస్యలోకాల సందడి చేసాయో కాస్తయినా సజీవంగా వినిపిస్తున్నాయా అపుడపుడూ విస్మయపరుస్తూనే ఉన్నాయి రంగులు నన్ను [...]

మా యవ్వనరుతువులో ఆమెని చూసాను ఆమె నన్ను చూడటమూ చూసానుదేహం నిండా, కదలికల నిండా, మాటల నిండామోహపరిమళాలు వ్యాపించిన రోజుల్లో మేం ఒకరికొకరం దేవతల్లా ఎదురయ్యాముఅదిమిపెట్టిన కలల్ని అర్ధంలేని అర్ధవంతమైన నవ్వుల్లోకి విడిచిపెట్టి దేహాల మధ్య దూరాలని అలాగే ఉంచి మా నవ్వుల్ని కౌగలించుకోనిచ్చామువిశాలమైన ప్రపంచంఅనంతమైన కాలంపలు సాలెగూళ్ళతో నిండిన జీవితంమమ్మల్ని చెరొక [...]

చాలా ఉత్సాహంగా మాట్లాడబోతుంటే ఉన్నట్లుండి సాలెగూటిలో మన దారం తెగిపోతుందిచతురస్ర దృశ్యంలోకి దూకి మునకలు వేస్తున్నపుడు విద్యుత్తు నల్లటి విరామాన్ని ప్రకటిస్తుంది  కన్నూ, దృశ్యమూ యుగళగీతంలో మైమరచిన క్షణాల్లో  ఊహించని విపత్తు అనుభవాన్ని సగంలో రద్దు చేస్తుంది చిత్రపటంలోని జలపాతాన్ని చిత్రకారుడు చెరిపేసి ఉత్త తెల్లటి నేపధ్యాన్ని చూపించినట్టు కొన్నిక్షణాలు [...]

నిన్ను గాయపరిచిన మనిషివైపు దయగా చూసినపుడు నీకు ఇష్టమైన వస్తువొకటి ఎవరికైనా మనసారా ఇచ్చినపుడు గెలిచి కూడా ప్రపంచం ముందు వినమ్రుడివై మోకరిల్లినపుడు ఏదో జరుగుతుంది, లోపలెవరో మేలుకొన్నట్లుంటుంది ఉద్వేగాలన్నీ బడిపిల్లల్లా బుద్ధిగా కూర్చున్నట్లుంటుంది తలపై నుండి తెలియని భారం దిగిపోయినట్లుంటుంది తీరం విడిచిన పడవ తానే ప్రవాహమైనట్లుటుంది ఎవరూ పట్టించుకోని [...]

ఆకాశం వంటి నిర్మలమైన కవిత్వం ఇవాల్టి యాంత్రిక జీవితాలలో ఎందరిని చేరుతుందా అనిపిస్తూ వుండేది. కానీ ఆర్ద్రత కనుమరుగవుతున్న ఇవాల్టి మానవాళికే ఇలాంటి కవిత్వం అవసరమని, కవిగా నా వంతు బాధ్యత నేను సరిగా నిర్వహిస్తున్నాననే నమ్మకంతోనే ఆరాధన నుండి హైకూల మీదుగా ఆకాశం వరకూ కవిత్వాన్ని రాసుకొంటూ వస్తున్నాను. ఈ కవిత్వాన్ని కవి సొంత అనుభూతులుగా మాత్రమే చూసే వారికి, [...]

మనస్సు చాలా చిత్రమైనది. ఒక నిర్వచనానికి అందనిది. అది ఉన్నదనీ, లేదనీ చెప్పటానికి వీలులేనిది. దానిని వెలుతురని కానీ, చీకటని కానీ చెప్పటానికి కుదరనిది. మనస్సు అంటే హృదయం కాదు. హృదయాన్నీ, బుద్ధినీ, ప్రపంచాన్నీ అనుసంధానించి ప్రవర్తించే ఒక విశేషచేతన. నేను, నాది అనే మౌలిక భావాలనీ, వాటిమీద ఆధారపడిన సంస్కారాలనీ, జ్ఞాపకాలనీ, కలల్నీ, భయాలనీ, సమాచారాన్నీ, సంవేదనలనీ ఆశ్రయించుకొని [...]

భయపడినప్పుడు మనిషి ముఖం అరణ్యమౌతుంది  అతని కళ్లల్లో ఏవో మృగాలు విశ్రాంతిలేక తిరుగుతాయి భయపడినప్పుడు గాఢమైన నిద్రలోంచి ఉలిక్కిపడి లేచినట్లుంటుంది భయం నుండి బయటపడాలనే కోరిక ఏదో  చీకటిలో మెరిసే జంతునేత్రాలా దిక్కుతోచక తిరుగుతుంది భయపడినప్పుడు మనిషి అంతే లోకంలోని చీకటి అంతా అతనిలో ఘనీభవిస్తుంది తనలోపలి చీకటిచీకటిలో తానే ఎక్కడైనా దాక్కోవాలనిపిస్తుంది భయం [...]

ఒక వృద్ధగురువు తన శిష్యుడి ఫిర్యాదులు వినీవినీ విసుగుచెందాడు.ఒక ఉదయం అతన్ని కొంత ఉప్పు తీసుకురమ్మని పంపాడు.తీసుకువచ్చాక, అతన్ని చేతినిండా ఉప్పు తీసుకొని ఒక గ్లాసు నీళ్ళలో కలిపి తాగమన్నాడు. ఎలావుందని అడిగాడు గురువు. భరింపలేని రుచి అన్నాడు శిష్యుడు. గురువు చిరునవ్వు నవ్వి, ఆ యువకుడిని, మరలా చేతినిండా ఉప్పు తీసుకొని సరస్సులో కలపమన్నాడు.వారిద్దరూ సరస్సు ఒడ్డుకి [...]