Do you hear her?All the time she is telling your storyWhole day she is waiting for youAnd tries to exhaust your tirednessWithout moving from where she stood,She listens to you throughout your daily lifeAnd the world's storiesShe hides your secrets from the worldShe is the witness for your generationsAnd gathered breaths of your parentsShe kisses your childish footAnd Afterwards,Witnessed when you become steps for your child’s footAnd she is the witness of your life with your sweetheartShe becomes wet for your tearsAnd joy of your smilesShe shows you like a mirrorAnd becomes address for your existenceShe conceals you from the world's exasperationsAnd she is with you even in destructionLook at her and listen to herShe is craving for a whole-hearted touchNow, do you hear her?Yes, true…that she is… Your roomNow… Give affectionate,Warm touches to herAnd then, you can hearSplashes of holy soulsThat enlighten your life
గాలి పంజరంలో చిక్కుకున్ననిశ్చల… నీరవ… నిశ్శబ్దం!నగిషీలు చెక్కబడ్డ హిమ ధ్వనిలో పేరుకుపోతున్న నిరీక్షణ ఓ యాత్రికుడా...ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం   ఈ చిన్ని దీపాన్ని కాపు కాస్తున్న చిక్కటి చీకటికి  విశ్రాంతినిచ్చే విద్యుత్తరంగమై రూపాంతరం చెందే  సకలానివై ఓ యాత్రికుడా...ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం మహా మౌన స్థితిలో గడ్డకట్టిపోతున్న చల్లని ధ్వనిని గోరు వెచ్చగా [...]
తేమ గాలి ఒకటి లోకాన్ని ఊడ్చుకుంటూ వెళుతుంది బహుశా... వాన వచ్చేలా ఉన్నట్లుంది లోకమంతా పొడి నేలకై పరిగెడుతుంటే ఇదిగో ఈ  కిటికీ మాత్రం ఎప్పటిలా నీటి చిత్రాలకి కాన్వాస్ గా మారటానికి అటూ ఇటూ తలని ఊపేస్తుంది నాలా… తనూ పిచ్చిదే మరి గాజు మెరపుల నీటి చిత్రాలెప్పటికీ శాశ్వతమనుకుంటూ తడి కోసం తపన పడుతూ
నీటి చెలమలని నింపుకున్న…చెమటని తెంపుకున్న…రక్తమోడుతున్న...వాదవివాదాలని చర్చిస్తున్న ఆదర్శాలని నిద్రపోనివ్వని    అక్షరాల మధ్యలో నుండి జారిపోతున్న పాత్రలని అనునయిస్తూ 'మీరెంతగా కదిలించినా ముగింపుని దాటేసాక పొందికగా అలమారలో సర్దేస్తాం కానీ మేమంటూ కదిలిపోయేటంత మనసు నగ్నత్వం మాలో లేదంటూ ఇది కథేలే మీకు ఇదే శాశ్వతనివాసం 'అని చెప్పి వచ్చేద్దాం రా మరి...ఈ ఒక్క [...]
మనమొక వార్తగా మారాలంటే ఈ రోజు ప్రధానవార్తని మన హస్తగతం చేసుకోవాలి. అభినందనో… విమర్శో అతి తీవ్రంగా ఉండాలి. అది వ్యక్తిత్వ సరిహద్దుల్ని దాటిపోవాలి. ఇదే కదా నేటి సమాజ పోకడ. ఈ సమాజంలో భాగస్వాములుగా ప్రతి విషయం మీద ఎంతో కొంత విషయ పరిజ్ఞానం ఉండాలి. మన అభిప్రాయాలని మనం వెలిబుచ్చే హక్కు మనకు ఉంది. అవును నిజమే. మనకి హక్కులున్నాయ్. ఉండాలి కూడా. మన రాతలకి మనమే సంపాదకులం . [...]
చిరు కొమ్మ చివరన చిగురేసుకుని వచ్చినప్పుడు కొంగ్రొత్త చిలకపచ్చదనపు మెరుపులో వళ్ళు విరిచింది యవ్వనం యక్ష గానం చేస్తున్నప్పుడు గాలి చేస్తున్న గాంధర్వానికి మైమరపుతో తాళం వేసింది ఎండ బారిన మనిషి  మేనిపై నీడల దడితో శుశ్రూష చేసింది చెట్టుకి తాను మోయలేని బరువనుకున్నప్పుడు మౌనాన్ని శబ్దిస్తూ రెప్పపాటులో  రాలిపోయింది ప్రకృతికి  సారవంతమైన నేలని కానుకిస్తూ [...]
నేనేం చదివానో నేనేం చెప్పానో చూసి నన్ను వెల్లడి చెయ్యడం సులువనుకోవటంలో నీ తప్పేమీలేదు...నీ దాకా వస్తే నేనైనా అంతేమరి మనవైన అవగాహనలన్నీ మనకున్న అభావనలన్నీ మన ఆంతరంగిక మిత్రులు కదా మరి...మన మాటలోనే సాగుతాయిలేనేను నేర్చుకున్నదేదో యే రూపుగా యే వేళలో తాను బయల్పడటం మొదలవుతుందో  ఇంకా నాకు ఎరుకపరచలేదుయే పచ్చి మట్టి వాసనలో మరే పచ్చడి అన్నం ముద్దలోనోఒక శబ్దాన్ని కూరిన [...]
లోలోపల నిర్మితమవుతూ వస్తున్న ఆకాంక్షలన్నీ చిరస్మరణీయాలైఅలలు అలలుగా దేహపు అంచులను అలా అలా తడుముతున్నంతసేపూ దేహమే నా విలువకి గుణింతమని విర్రవీగిన అహానికి  సింహాసనమేసుకుంటూ నాలోనే నేనింకా మిగిలి ఉన్నాననుకుంటున్న ఒక అందమైన అబద్ధపు కథనే ఈ ‘నేను'దేహమంటే మాంసఖండాల అమరిక అని వర్ణాన్ని నిర్దేశించే చర్మమంటే దానిపై కప్పిన తోలు అట్ట అని ఆత్మ వసించినంతసేపు దేహం [...]
ఒక నల్లని వెలుతురు అవును… నలుపే వెలుగుని గాఢంగా రాయగలదుఆకాశం నిండా కాసిని మెరుపులని ఓ గుప్పెడు తారలనివెళ్లాడదీసుకుంటూ తనే ఒక వెలుతురుని అవిశ్రాంతంగా మోయగలదునమ్మవా ఏం?సరే మరి... నువ్వు చూపించు… ఏ పగలైనా నీకోసమంటూ కాసిన్ని నక్షత్రాలని  చల్లగా పూసిందేమో…!***రా మరి !వెలుగుపై కప్పిన చీకటినీ సీతాకోకచిలుక రెక్కలంత ఇష్టంగా హత్తుకుందాం
ఒక రాత్రిని నెమ్మదిగా అల్లుకున్న మల్లె పందిరి క్రింద చల్లగా సేద తీరుతున్న వేసంగికి గాలే పంజరమైన గాథలోకలువ రేకుపై మెరుస్తూ ఎవరో వస్తున్నట్లున్నారు పూలకి ఈతనేర్పే గాలి వాకిట్లో కాసేపలా గడ్డకట్టుకు పోతూ ఇదిగో ఇక్కడే ఆగి చూసా మట్టి తునకని ఆఘ్రాణిస్తున్న ఒక విశ్రాంతి వాన చినుకులా చాలా చిన్నగా మొదలయ్యావు ఇప్పుడేమో ఈ కాగితంపై కవిత్వమై పిలుస్తున్నావు [...]
బ్రతుకు నడిచే మార్గంలో గురువులుగా మార్గమిచ్చినవన్నీ అల్పప్రాణులే నన్న నిజం ఏనాడూ ఒప్పుకోబడకుంటేనేం బతకడం చావడమంత భయంలోకి నడచినప్పుడు జంతువులని చూస్తే అసూయపుట్టడం వింతేమీ కాదుఅశాంతిని ఆప్తంగా కొనితెచ్చుకోవడం వాటికి రాదనిఏ తెలివైన జాతికి  కొత్త బాట పరుస్తాయోనని నక్షత్రాల చుట్టూ చీకటి తెరలు కప్పేసి వెలుగు కారకాలన్నిటినీ మట్టు పెట్టేసి ఎవరి చంద్రుణ్ణి వారే [...]
నీ కోసం నన్ను నేను తుంచుకుంటాను ఇంతలో నువ్వు నడిచిన దారి ఎక్కడికో తప్పిపోతుంది కాలమంతా నిన్నే వెదుకుతూ గాజు కలల గాలిలో కొట్టుకుపోతుంటాను కంటి కింద కాస్త తడిని దాచుకున్న ఎవరో ఒకరు నన్ను నీ దగ్గరకు చేర్చుతారు ప్రపంచం భుజం మీద మనిషి అలికిడిని భరోసాగా తడుతూ
వాళ్ళు వచ్చారు కాస్తంత చీకటి కొండంత వెలుగుతో వెలుగు కోసం ఎగబడ్డారంతా వాళ్ళు చెబ్తూనే ఉన్నారు వెలుగుని సూటిగా చూస్తే చీకటౌతుందనిఆశ చేసిన ఇంద్రజాలంలో ఏ మాటా చెవికెక్కలేదు మరి ఇప్పుడేమో అంతా చీకటే
ఆత్మ కథ అంటే ఒక విధమైన స్వోత్కర్ష అనే అభిప్రాయం ఉండటం సహజం. కానీ ఒక ఆత్మకథ ఒక జీవన ప్రవాహంగా సాగటం చూశాక మన అభిప్రాయం మార్చుకోక తప్పదు. మన ముందు తరాల్లో ఏమి జరిగిందో ఎలా జరిగిందో తెలియకుండానే కొన్ని అభిప్రాయలని స్థిరంగా ఏర్పరుచున్న మనల్ని ఒక ఆలోచనా స్రవంతిలోకి అలా తీసుకుని వెళ్ళడం అన్నది ఒక విజ్ఞానజ్యోతిని మన అంతరంగాల్లో వెలిగించడమే. అలాంటి సమున్నతమైన రచనయే అక్షర [...]
నా తాళం చెవి తన ఇల్లుని పారేసుకుంది ఇల్లుల్లూ తిరిగాను దేనికీ సరిపోలేదువెదుకుతూనే ఉన్నాను ఇళ్ళన్నీ ముగిసే వరకూ బహుశా నా ఇంటికి ఎవరో కొత్త తాళం వేసినట్లున్నారు నా కాలం ముగిసింది వెదుకులాట ఆగింది తాళంచెవి కొనసాగుతుంది నా వారసుడి చేతిలో మరింత ఆశగా
గుడికెళ్ళినా బడికెళ్ళినా వేడుకైనా వేదికైనా ప్రముఖులంటూ మెహార్బానీ  చేస్తూ… సామాన్యుడి సమయాలకి ఎదురుచూపుల కళ్ళెమేసే రాచ బానిసల కార్యశీలతలో మాన్యుడు సామాన్యుడిలో కలిసేదెక్కడ? భుజాల మీద చేతువేసి తట్టగానే జీవితమే ధన్యమయ్యిందనుకునే అమాయక జీవాలకి,  ఉరుకుల పరుగుల జీవన యానంలో మనిషి మనిషియొక్క ప్రతి క్షణానికీ విలువ ఉందని తెలిసీ , ప్రముఖుల కోసమంటూ  రహదారులని [...]
లోపలెవరో కదులుతున్న సవ్వడిస్తంభించిన పుప్పొడిలా ఏదో ధ్యానం ఒక తడచిన చీకటి గుండా వెలుగు రథాన్ని తోలుకొస్తున్నట్లు చిన్న నవ్వు గాలికింత మత్తును రాసి పంపినట్లు వెదురు వేణువుని స్పృశిస్తూ ఓ మైకం !మౌనం నిండా ఎన్ని అవ్యక్తపు కొలతలోప్రకృతి రాసే పద చిత్రాలని అనుభూతుల త్రాసులో తూకమేస్తూ  నిజమే…ఈ మౌనమింతేతనని తెరచినప్పుడల్లా దృశ్యాదృశ్యాల మార్మిక స్పర్శ ఒక సుదీర్ఘ [...]
ఎందుకే పుట్టుకా? వద్దన్నా ఉరుకిరికి వస్తావ్. ఆశల మొగ్గలు విచ్చుకునేలోగా... బతుకొక పోరు నేర్చుకొనేలోగా మరణం నేను విడువలేని నేస్తమంటూ చావుని కౌగలించుకుంటావ్ ఊహగా నీ ఉనికెంత మధురమో ఊపిరిగా ఈ  బ్రతుకంత నరకం అందుకే వద్దమ్మా... మా ఇంటి గడప నువ్వు తొక్క వద్దమ్మాగడప గడపకీ బొట్టెట్టి చెపుతా... అసలు పుట్టుకనే రానివ్వద్దనిచిట్టి మొలకగా నువ్వు వచ్చి మానుగా [...]
నాకు తెలుసు నువ్వు అలసిపోయావని ఇప్పుడు ఇదే మార్గం రా మరి… ఒక నిశ్శబ్దం ఆక్రమించుకున్న ఈ తోటలో  ఆత్మైక్యమై సేద తీర ఏటి కడుపులో దాగున్న పాటలా ఒక మౌనపు అలజడిని హత్తుకుంటూ దాచుకోలేనంత దగ్గరితనముందిక్కడ  ఏకాంతపు వ్యాకరణాన్ని  కంటి మెరుపులుగా రాయగలిగే  హృదయ లేఖినీ ఉంది వెలుతురుని తాగిన చెట్టు కొమ్మపై ఆకు దొన్నెలా మారి దాచుకున్న ఒక గోరు వెచ్చని చినుకులో [...]
రాత్రి పగలుగా మారుతున్న చిరు శబ్దంలో వళ్లు విరుచుకుంటున్న మైదానం విరహపడిన దాఖలాలు చూసి పడమటన మాయమైన పాత సూర్యుళ్ళందరూ  ఒక్కటై వెలుగుతున్న చిత్రంపై వాలుదామనుకుంటుందో ఆశల పక్షి... విరగకాసిన వెలుగుని ఆబగా చూస్తే మిగిలేది శాశ్వతాంధకారమని తెలియక !నీటి భారం పట్టని నల్ల మబ్బుల్లా బంధమనుకున్న బంధుత్వాలన్నీ నీడల ఉయ్యాలలై మరీచికా సోయగాలని భ్రమ పెడుతుంటే యే [...]
మరణమెప్పుడో రాయబడే ఉంది అందుకేనేమోఏ విపత్తులూ మనసుని బంధించలేకుండా ఉన్నాయిరానీ మృత్యువునినేనెరుగని మృత్యువా అది పుట్టిన క్షణం నుండీ నాతోనడుస్తున్న ఏకైక నేస్తం తాను  తనకు తెలిసిందల్లా శరీరాన్ని శాశ్వత నిద్రలోకి జోకొట్టడమే అవును...దేహాన్ని మాత్రమేగొని పోగలదు తను కాలం నుండి నన్ను తరమటం తన సాధ్యమా నన్ను నేను తెలుసుకున్నంత సేపూ తను నా భృత్యుడునిజం… అసలైన నడక [...]
జీవితాన్నే వ్యాహ్యాళిగా మార్చుకున్నాక ఆనందమొక్కటే అనుభవమవ్వటం పెద్ద వింతేమీ కాదు. నిజం! నడక నాదే అయినపుడు గమనమే ఆనందకారకం అవుతుంది… గమ్యం చేరటమన్నది ఒక మైలురాయి మాత్రమే అవుతుంది. ఇప్పటికి నేను తెలుసుకున్న నిజమొక్కటే గమ్యాన్ని చేరటం లక్ష్యసాధన మాత్రమే కానీ విజయం కానేరదు. నా వరకూ నాకు విజయమంటే పెదవి మీద చెరగని చిరునవ్వే. నా నడక కి నా అడుగులే ఊతమైనప్పుడు అవే నా [...]
ఒకే చిరునామా రాసుకున్న చోట వలస వాదం వినిపిస్తుందంటే... కొత్త కంచెకు నేలను సన్నద్ధం చేసారన్న మాటేలే ఎవరి కళ్ళనో అద్దెకు తెచ్చుకున్నప్పుడల్లాకనిపించేదంతా కల్పనా చాతుర్యమేఒకానొక అనామక నీడగా నిన్ను నువ్వు మసక బార్చుకున్నతనమేచెమట చుక్కల లెక్కలకు యంత్ర పరికరాలని పర్యాయంగా చేసుకున్నాక  నువ్వొక యంత్రమై పోయావన్న సంగతి నీదాకా రాలేదేమో కానీ లోకానికి మాత్రం ఇప్పుడు [...]
జీవితం ఎప్పుడూ ఇంతే కదూ ఒకే నాణెంపై చెక్కబడిన రెండు పార్శ్వాలుగా చెల్లిపోతూ !ఒక సగం నేను... ఒక సగం నువ్వు... అహరహం అర్థనారీశ్వర తత్వమై ఒక వైపు మరో సగపు నేను… ఇంకో సగపు నువ్వు… అహరహం అహం ఒక అంతరమై  మరో వైపుమనిషిగా నేను… మనసుగా నువ్వు !బొమ్మా బొరుసులమేలే నన్ను చెరిపితే నువ్వూ చెల్లవ్.
ఓ చీకటీ ! నీవు నా నేస్తానివి. నిత్యం నా చుట్టూ ఆవరించుకుకోవాలనే నీ తపన ఉంది చూశావూ… ఓహ్! ఎంత ముద్దుగొలుపుతుందో తెలుసా అది. నిజం నువ్వు నా చుట్టూ పరుచుకున్నప్పుడే నిన్ను ఛేదించుకోవాలనే కోరికలో నాకు నేను చేరువవ్వటం మొదలవుతుంది. ఆ చేరికలోనే ఒక వెలుగు కిరణం ప్రభవిస్తుంది. ఎప్పుడైనా ఒకటి గమనించావా… నీలోకి చేరగానే అంధకారమయమే అనిపిస్తుంది… కాస్తంత అలవాటు పడ్డామా [...]
పేజీ :    తరువాత >  

తాజా వ్యాఖ్యలు తొలి కాయితం Kinige
Custom Search
జల్లెడ గురించి సహాయం

నా ఇష్టాలకు కలుపు | ©2008 జల్లెడ.కామ్ | అభిరుచులు